{"id":7526,"date":"2025-04-04T08:39:47","date_gmt":"2025-04-04T06:39:47","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=7526"},"modified":"2025-04-03T12:45:56","modified_gmt":"2025-04-03T10:45:56","slug":"7526","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=7526","title":{"rendered":"Recensie verhalenbundel ‘Goudjakhals’ van Julien Ignacio"},"content":{"rendered":"\n

Recensie verhalenbundel ‘ Goudjakhals’ van Julien Ignacio<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Overweldigend boek dat pijnigt en streelt<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Door Michiel van den Berg<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Met Goudjakhals<\/em> won Julien Ignacio in februari de J.M.A. Biesheuvelprijs, de literaire prijs voor de beste Nederlandstalige verhalenbundel van de afgelopen twee jaar. Met zijn migrantenverhalen roept hij volgens de jury moeiteloos andere perspectieven, andere tijden en andere plekken op. Het is \u2018een boek dat je binnenleidt in even vertrouwde als ongekende levens, die zich in je vastzetten als weerhaakjes, die je verleiden tot een grotere betrokkenheid met de wereld\u2019<\/em>. De jury noemt Goudjakhals<\/em> bovendien vernieuwend, omdat het de grenzen van het genre opzoekt.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Ignacio (1969) is\nvan Nederlands-Arubaanse afkomst. In 2018 verscheen van hem zijn\ndebuutroman Kus<\/em> over een vader die wordt geconfronteerd met de\ncoma waarin zijn zoontje plotseling raakt. Daarnaast schreef Ignacio\ntoneelteksten en verhalen.<\/p>\n\n\n\n

Goudjakhals<\/em> bestaat\nuit zes verhalen. Ignacio noemt het zelf liederen, gezien de\nondertitel van het boek: \u2018Songs of Freedom\u2019. Elk van die liederen\nheeft een eigen decor en een eigen stem. Vijf van de zes verhalen\ndelen als thema het ontheemd en ongewenst zijn. De titel van de\nbundel refereert daaraan. De goudjakhals is een wolfachtig beest dat\nin Zuid-Azi\u00eb en Zuidoost-Europa leeft, maar inmiddels ook steeds\nvaker in Nederland rondzwerft en niet als een welkome aanvulling op\nde inheemse diersoorten wordt gezien.<\/p>\n\n\n\n

In het\nopeningsverhaal, GPS<\/em>, zoekt een artificial\nintelligence<\/em> contact met een Iraanse vluchteling die al drie\njaar onder erbarmelijke omstandigheden in een vluchtelingenkamp op\neen Grieks eiland zit. Het silveren koord,<\/em> verhaal twee, gaat\nover Zwarte Sjaan, een zeventiende-eeuwse zwarte prostituee in\nAmsterdam, die op de dag dat een Russische Tsaar de stad bezoekt,\nwordt terechtgesteld. Aan de galg vertelt ze in plat Amsterdams haar\nlevensverhaal. Aandoenlijk is ze als ze in haar doodswanen meent haar\nminnaar, een kapitein op de verre vaart, voor zich te zien.<\/p>\n\n\n\n

‘Ben jij het, soete lief, die voor mij staat? Mijn hert, mijn cupido? Nooit vonde mijn sinne een liever uur dan ons bekoorlijke minne. Same bouwen in hemel of hel, het was alles wat ik wou. Of ben je soms vergeten dat je de son en sleutel was voor mijn leve?<\/em>‘<\/p>\n\n\n\n

Het derde\nverhaal, Chatilat Road,<\/em> bestaat uit een voortdenderende\nmonoloog van een taxichauffeur in Beiroet die een belangrijke klant\nuit Nederland naar een vakantieadres brengt. Hij heeft de autodeuren\nvergrendeld en maakt een omweg om over zijn heftige jeugd als\nPalestijnse vluchteling te vertellen en een verzoek te doen voor zijn\ngevoelige broer Tarek. \n<\/p>\n\n\n\n

In het\ndaaropvolgende De Host <\/em>zien we hoe het deze Tarek vervolgens\nvergaat. Het postmoderne verhaal bestaat uit brieven, een\nuitgeschreven podcast, transcripten van pati\u00ebntengesprekken en\npersoonlijke notities. Samen geven ze een impressionistisch beeld van\nTarek. Hij is een talentvolle graffitikunstenaar die opvallende\nstreet art<\/em> maakt onder de naam Deadboy. Zijn\nstraathandtekening is zijn naam met eronder een jakhalskop. Na vijf\njaar kunstacademie in Amsterdam loopt hij vast in de Nederlandse\nasielprocedure en bureaucratie. Hij ontwikkelt een dissociatieve\nidentiteitsstoornis, met vier alter ego\u2019s. Deze alter ego\u2019s\nkrijgen aan het eind van het verhaal elk een krachtige eigen stem, in\nde vorm van lange gedichten. \n<\/p>\n\n\n\n

Het vijfde\nverhaal is een brief van de auteur aan schrijver Gerard Reve. Ondanks\nzijn bewondering voor de \u2018stilistische brille\u2019, rekent hij met de\nschrijver af vanwege zijn bewering dat zwarten \u2018erfelijk minder\nbegaafd\u2019 zouden zijn dan blanken. \n<\/p>\n\n\n\n

\n\u2018En God? \u2018Als de Oneindige zich opnieuw in Levende Stof\ngevangen heeft, \u2026, zal Hij miskend, verguisd en geranseld\u2019\nterugkeren als Zwarte Ezel. Hoogstens in staat een paar Smibanese\n<\/em>[straattaal Amsterdam] lettergrepen te formuleren. Net genoeg\nom over je graf heen in je oor te balken: gekleurde broeder. Fuk jou\nswa.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Het zowel\nhumoristische als weemoedige slotverhaal Radio Gaga<\/em> vertelt\nover Ma Mercedes, eigenaresse van een rumshop op Aruba, die in haar\neentje haar half dozijn kinderen grootbrengt. Ze treurt om haar te\nvroeg overleden man, denk aan haar jongste zoon die in Nederland\nstudeert en hoopt zijn vliegticket te kunnen hosselen als een\npoliticus haar shop aandoet op verkiezingstournee. \n<\/p>\n\n\n\n

Het is lang geleden dat ik een boek las dat zo hard binnenkwam. De expliciet beschreven lichamelijke martelingen en geestelijke verminkingen wuift men niet makkelijk weg. Het wat lichtere slotverhaal kan dat gevoel niet wegnemen. Je zou kunnen zeggen dat Ignacio er goed in slaagt het leed waarvan wij liever wegkijken over de b\u00fchne te brengen. Het engagement van de schrijver vindt wellicht zijn wortels in zijn gemengde afkomst en zijn in de Dank en verantwoording<\/em> genoemde Palestijnse, Libanese en Iraanse vrienden. Het geeft de verhalen street credibility<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

Waar de inhoud pijn doet, streelt de stijl. Dat Ignacio toneelschrijver is, blijkt uit alles. Het is razendknap hoe hij telkens een ander taalregister opentrekt en een nieuwe stem laat horen. Daarbij laat hij zich in de verhalen over Tarek en zijn broer ook nog eens inspireren door de Libanese zangeres Fairuz en dichter Mahmoud Darwish. Het is een groot plezier om die virtuoze taalstroom te ondergaan. Het levert compacte teksten op met tal van onderlinge verwevenheden, die het bij het schrijven van deze recensie de moeite waard maakte grote delen opnieuw te lezen. <\/p>\n\n\n\n

Goudjakhals is een bij vlagen overweldigende verhalenbundel. Ignacio maakt invoelbaar wat de taxichauffeur in Chatilat Road zegt: <\/em> \u2018Taal, meneer, is identiteit. Een schat om te bewaren. Het huis waarin wij wonen.\u2019
<\/em><\/p>\n\n\n\n

Auteur: Julien Ignacio
Titel: Goudjakhals
Uitgeverij: Van Oorschot
1e druk: 2024
ISBN: 9789028232037
288 pagina\u2019s<\/p>\n\n\n\n