{"id":7344,"date":"2025-01-22T21:40:01","date_gmt":"2025-01-22T20:40:01","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=7344"},"modified":"2025-01-21T14:45:25","modified_gmt":"2025-01-21T13:45:25","slug":"recensie-verhalenbundel-een-zonnige-plek-voor-sombere-mensen-van-mariana-enriquez","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=7344","title":{"rendered":"Recensie verhalenbundel \u2018Een zonnige plek voor sombere mensen\u2019 van Mariana Enriquez"},"content":{"rendered":"\n

Recensie verhalenbundel \u2018Een zonnige plek voor sombere mensen\u2019 van\nMariana Enriquez<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Argentijnse griezel<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Door Michiel van den Berg<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Een zonnige plek voor sombere mensen<\/em> is de tweede verhalenbundel van Mariana Enriquez (Buenos Aires, 1973).\nDe nieuwe bundel bevat twaalf verhalen, die op het titelverhaal na op\nverschillende plekken in Argentini\u00eb spelen. Soms in de grote stad, soms in\nslaperige dorpjes in de pampa. In alle verhalen spelen vrouwen de hoofdrol. Net\nals in haar eerste bundel De gevaren van roken in bed<\/em> en haar\ndebuutroman Ons deel van de nacht<\/em> is haar verhaalwereld bevolkt met\ngeesten, spoken en bovennatuurlijke verschijnselen. Het is zo een beetje Enriquez\u2019\nhandelsmerk geworden.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Er komen veel gruwelijkheden voorbij, vaak plastisch\nbeschreven, maar deze vormen niet de kern. Die kern ligt bij lekker griezelen\nin de lange traditie van Edgar Allen Poe en Stephen King. Bij nadere overweging\nis er een diepere laag, die te maken heeft met de deplorabele staat waarin\nArgentini\u00eb verkeert. Aan de hand van onderwerpen als jeugdbendes, verslaafden,\ndaklozen, verkrachting en ontvolking van het platteland wordt tussen de regels\ndoor een beeld geschetst van een natie die nog steeds worstelt met de Vuile Oorlog\n(de genocide door de militaire dictatuur tussen 1976 en 1983), lijdt onder sterk\neconomisch verval (enorme inflatie) en een grote groep maatschappelijk\nuitgerangeerden kent. <\/p>\n\n\n\n

Tot voor zover de sombere kant. De zonnige\nkant van deze bundel is het schijfplezier waarin Enriquez ons meeneemt in haar\nsterke fantasie\u00ebn. Ze formuleert soepel, dicht tegen de spreektaal aan. De\npersonages komen realistisch over. Ze oefenen beroepen uit als visagist,\nmedewerker tatouagezaak en journalist, tenzij het verhaal verteld wordt vanuit\nhet perspectief van een overledene. Mooi zijn de sferische beschrijvingen,\ntelkens toegespitst op het plot van het verhaal. Om een indruk te geven hier als\nwillekeurig citaat, de eerste alinea van het Nachtvogels<\/em>:<\/p>\n\n\n\n

\u201cAlle vogels die aan de oever van deze\nrivier vliegen, drinken, op takken gaan zitten en als bezetenen de si\u00ebsta\nverstoren met hun demonisch gekras, al die vogels zijn ooit vrouw geweest.  De stennis die ze schoppen wanneer mensen uit\nde streek en toeristen het weekend op het kleine strandje komen doorbrengen en\npraten over de rust die de natuur hun schenkt, de vogelvluchten aan de\nonbewolkte hemel van de zomer en het gepik van de broodkruimels die bij het\nmat\u00e9 drinken zijn gevallen! Uitleggen dat de vogels niet zijn wat ze lijken is\nzinloos, hoewel ze dat zelf zouden kunnen zien als ze die in de ogen zouden\nkijken, recht in die starende, maniakale ogen die om bevrijding smeken.\u201d <\/em><\/p>\n\n\n\n

Minder sterk zijn de plots. Enriquez is er niet op uit de lezer te verrassen met een plottwist. Haar verhalen berusten op het principe van de steeds dichterbij komende dreiging, die uiteindelijk, zoals verwacht, tot ontlading komt. Het leesplezier zit vooral in de kleurrijke en fantasierijke manier waarop Enriquez daar invulling aan geeft. Zo zijn er in Tranen in verschillende kleuren <\/em>prachtige oude kleren die als je ze aantrekt smerige wonden op je lichaam veroorzaken. En in Een lokale kunstenaar<\/em> een zombieachtige embryoworm die graag gevoed wordt door (of met) een jong stel dat op korte vakantie een afgelegen dorp bezoekt.<\/p>\n\n\n\n