{"id":6584,"date":"2024-01-18T11:13:48","date_gmt":"2024-01-18T10:13:48","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=6584"},"modified":"2024-01-18T11:15:00","modified_gmt":"2024-01-18T10:15:00","slug":"recensie-verhalenbundel-goed-leren-praten-van-hillary-mantel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=6584","title":{"rendered":"Recensie verhalenbundel ‘Goed leren praten’ van Hillary Mantel"},"content":{"rendered":"\n

Recensie verhalenbundel ‘Goed leren praten’ van Hillary Mantel<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Een mythische jeugd<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Door Michiel van den Berg<\/strong><\/em><\/p>\n\n\n\n

Hillary Mantel (1952-2022) is een veelzijdige auteur die korte verhalen, recensies, opiniestukken essays en romans scheef. Ze won maar liefst twee keer de Booker Prize met de Cromwell-trilogie<\/em> over een minister tijdens het bewind van Hendrik VIII. De bundel Goed leren Praten<\/em> brengt zes eerder in tijdschriften gepubliceerde verhalen en een fragment uit de autobiografie De geest geven<\/em> samen. De bundel komt postuum uit, maar Mantel had het voorwoord al geschreven.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Een slechte jeugd is een goudmijn voor\neen schrijver, wordt weleens gezegd. Dat gaat zeker op voor Mantel. Regelmatig heeft\nze in haar literaire werk getracht te vatten hoe haar jonge jaren waren en hoe\nhaar dat als mens en schrijver heeft gevormd. Alle verhalen in Goed leren\npraten<\/em> gaan over \u201cautobiografische perspectieven\u201d vanuit die jeugd.<\/p>\n\n\n\n

Dit zijn de feiten: Mantel werd\ngeboren in een industrieel stadje aan de rand van het Peak District, niet ver\nvan Liverpool. Op haar zevende trok de minnaar van haar moeder bij hen in,\nterwijl haar vader thuis bleef wonen. Op haar elfde verhuisden het gezin (minus\nhaar vader) van een volkse wijk naar een buitenwijk voor gegoede middenklasse. Hillary\nmoest daar de achternaam van de minnaar van haar moeder gebruiken en de schijn\nophouden dat moeder en minnaar waren getrouwd. Als intelligent, maar ziekelijk\nkind, moest ze goed (netjes) leren praten om kans te maken om rechten te\nstuderen. Hillary had de neiging om geesten, spoken en andere personages te\nverzinnen om haar gezelschap te houden. Naar eigen zeggen leed ze aan\nsynesthesie.<\/p>\n\n\n\n

In het voorwoord schrijft Mantel: \u201cAlle\nverhalen zijn ontstaan vanuit vragen die ik mijzelf stelde over mijn jonge\njaren. Ik kan niet zeggen dat ik door mijn leven in een fictionele vorm te\ngieten puzzels heb gelegd, maar ik heb in ieder geval de puzzelstukjes flink\nheen en weer geschoven.\u201d<\/em> Daar valt aan toe te voegen dat die puzzelstukjes prachtig\ngeschreven zijn: bondig, beeldend, zintuigelijk, grappig en tegelijkertijd ook eenzaamheid\nen angst ademend. <\/p>\n\n\n\n

In het verhaal Koning Billy is een\nheer<\/em> exploreert ze het gegeven dat de minnaar van haar moeder een uiterst\nkort lontje had en niet zonder ruzie leek te kunnen. Ze zet een jongen en een\nbuurjongen tegenover elkaar. Beiden lijden onder de tirannie van hun vaders.\nWaar de ene jongen ontsnapt door te gaan studeren, komt de andere jongen om het\nleven als zijn zelfgemaakte bom per ongeluk ontploft. <\/p>\n\n\n\n

Het titelverhaal gaat over een meisje dat spraaklessen moet volgen om haar Noord-Engelse dialect te veranderen naar \u2018hoe mensen in Zuid-Engeland praten.\u2019 Mantel beschrijft in geur en kleur de bejaarde docente en de eveneens bejaarde examinator. Het verhaal heeft nauwelijks een plot. Dat geldt voor meer van de verhalen, die het vooral van hun extreme sfeertekening moeten hebben. <\/p>\n\n\n\n