{"id":5657,"date":"2022-08-31T14:17:33","date_gmt":"2022-08-31T12:17:33","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=5657"},"modified":"2022-08-31T14:19:36","modified_gmt":"2022-08-31T12:19:36","slug":"recensie-verhalenbundel-de-blonde-varaan-van-carl-stellweg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=5657","title":{"rendered":"Recensie verhalenbundel \u2018De Blonde Varaan\u2019 van Carl Stellweg"},"content":{"rendered":"\n

Recensie\nverhalenbundel \u2018De Blonde Varaan\u2019 van Carl Stellweg<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Stellweg duikt terug in zijn jeugd<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Door Marjet Maks<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Eind\nvorig jaar verscheen van Carl Stellweg de verhalenbundel \u2018Het verbond tegen\nmeedogenloos mooie jongens\u2019, een verrassende selectie korte en zwartgallige\nverhalen. Dit jaar voegt Carl Stellweg met \u2018De blonde Varaan en andere\nbitterzoete verhalen\u2019 een nieuwe bundel aan zijn oeuvre toe. Met deze bundel\nmet vier verhalen zet Carl Stellweg zich met verve op de literaire kaart van\nhet korte verhaal. De bundel heeft een andere toon dan zijn eerste bundel, maar\nwat beide bundels gemeen hebben is de onderkoelde humor en zelfspot. Maar ook\nprachtige zinnen met filosofische diepgang, de soms melancholieke ondertoon, de\ndromen en verlangens.  <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Het slotverhaal\ngetiteld \u2018De blonde Varaan\u2019 geeft de bundel zijn titel. Een bijzonder knap geschreven\nen intrigerend verhaal dat gaat over de eerste liefde van het ik-personage. Een\nmeisje van veertien, wulps en mysterieus, mooi en monsterachtig\u2026 <\/p>\n\n\n\n

Stellweg\nheeft de gave om de lezer aan zich gekluisterd te houden, terwijl er eigenlijk\nweinig gebeurt, behalve de gevoelens van een puberjongen voor zijn eerste\nliefde. Hij overschreeuwt zijn onzekerheid met bluf en dat wordt door Stellweg\ngeloofwaardig en doorvoelend beschreven. <\/p>\n\n\n\n

Het\neerste verhaal \u2018De gevolgen van de vrede van Versailles\u2019 gaat over de \u2018dubbele\nvloek van het lerarenechtpaar\u2019. Na een wat omslachtige inleiding met meerdere\nvoorbeelden van lerarenechtparen op de middelbare school komt Stellweg uit bij\nhet echtpaar Stuurman. De eega wordt door de leerlingen, hoe kan het anders, Stuurvrouw\ngenoemd. Zij is geschiedenislerares en het ik-personage vindt dat ze op Liz\nTaylor lijkt, wat meteen ook het jaren zeventig tijdsbeeld weergeeft. Er ontstaat\neen subtiele relatie tussen lerares en leerling. Hij denkt dat hij wel een\npotje bij Stuurvrouw kan breken, zeker als zij hem een reden geeft om haar te\nchanteren. Stellweg schrijft met vaste hand naar het einde toe en zet de lezer\ntoch weer even op het verkeerde been.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Namens\nhet opperwezen, of the hollow boys\u2019 gaat opnieuw over een jongeling en zijn ontdekking\nvan muziek. De eerste pianolessen, de liefde voor klassieke muziek, Beethoven\n(Heet van Boven), popmuziek en dan ontdekt hij Peter Hamill de zanger van de\nband \u2018Van der Graaf Generator\u2019. Hij raakt in de ban van deze muzikant en zijn\nteksten. Als generatiegenoot kan ik mij daar iets bij voorstellen. Er wordt een\nbandje opgericht met klasgenoten, het is de tijd van New Wave en Punk, en van\nmuziek maken is nauwelijks sprake. De gevolgen zijn tragikomisch, en vooral ook\nheel herkenbaar. <\/p>\n\n\n\n

Het\nderde verhaal \u2018De kleine mannen\u2019 gaat over Jaap en Marijke, een stel dat op\nbezoek gaat bij haar ouders. Jaap voorziet de lezer van zijn beeld op de\nwereld. Zijn [eenzame] jeugd en goede komaf versus zijn eenvoudige Brabantse\nschoonouders, en de rela tie met zijn voluptueuze Marijke. Hij is een\naarzelende man, die graag kiest voor de makkelijke weg, behalve als het over\nhet krijgen van kinderen gaat. Het verhaal talmt wat en gaat een beetje als een\nnachtkaars uit.  <\/p>\n\n\n\n

In deze uitstekende bundel schrijft Carl Stellweg dit keer over gewone, herkenbare mensen met hun dromen en verlangens, hun tekortkomingen en onzekerheden, kortom, mensen van vlees en bloed. Hij geeft ook een mooi tijdsbeeld, van zo\u2019n veertig, vijftig jaar geleden. Maar deze bundel is vooral zo aangenaam om te lezen door de rijke en rijpe schrijfstijl. Carl Stellweg is een meester van het woord. <\/p>\n\n\n\n