{"id":5202,"date":"2022-01-27T09:00:19","date_gmt":"2022-01-27T08:00:19","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=5202"},"modified":"2022-01-26T15:15:25","modified_gmt":"2022-01-26T14:15:25","slug":"recensie-verhalenbundel-jerrycan-van-joep-van-helden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=5202","title":{"rendered":"Recensie verhalenbundel \u2018Jerrycan\u2019 van Joep van Helden"},"content":{"rendered":"\n

Recensie verhalenbundel \u2018Jerrycan\u2019\nvan Joep van Helden.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Intrigerende verhalen die zowel grimmig\nals zachtaardig zijn <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Door Marjet Maks<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De twaalf verhalen van debutant\nJoep van Helden in zijn zojuist verschenen bundel \u2018Jerrycan\u2019 verrassen met hun\nrijke beeldtaal en bijzondere stijl. De toon is <\/strong>zowel\ngrimmig als zachtaardig en dit contrast maakt deze\nverhalen menselijk en verontrustend.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

De onderwerpen zijn divers maar hebben een duidelijke samenhang zoals de personages, meestal tieners. Het zijn vaak jonge adolescenten die naar zichzelf zoeken of naar hun plaats binnen een groep. <\/strong>De verhalen spelen zich af tegen diverse, niet alledaagse achtergronden, zoals bijvoorbeeld een jachtwerf, een naargeestige steeg, een blijf-van-mijn-lijfhuis, een tropisch zwemparadijs, een schoolplein of een woonboot in ijzig koude setting. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Het eerste verhaal \u2018Wesp\u2019 zet de toon en na herlezing raakte het me. De jongen Chelsey voelt een innerlijke strijd om iets goeds te willen doen, maar uiteindelijk kan hij het niet. Na zes maanden komt hij uit de jeugdgevangenis en gaat weer bij zijn oom wonen die een jachtwerfje heeft en sleutelt aan motorboten. Missane, het vriendinnetje van vroeger komt langs. Chelsey heeft een hanger van een wesp voor haar gekocht, om zijn gevoelens aan haar te tonen, maar durft de hanger niet te geven. Alles lijkt erop dat de mensen om hem heen Chelsey vertrouwen, en hij moet dat waarmaken en dat gaat hem slecht af. Hij heeft namelijk geen enkel vertrouwen in zichzelf. <\/p>\n\n\n\n

Het verhaal \u2018Het verplaatsten van bomen\u2019 raakte me in de zin dat het zo herkenbaar is.  Tieners spelen hier de hoofdrol, tieners die andere dingen zeggen dan ze denken of willen. Ze willen erbij horen, maar hoe doe je dat als moordende kritiek loert?  <\/p>\n\n\n\n

\u201cOm de hoek hing Julian op de stang van\nzijn mountainbike. Zijn haar was rood als de veren van een ara. Hij zag Kiara\nen keek naar zijn telefoon, naar de razende wolken en, uiteindelijk, naar de\nwielen van haar skeelers.\u2019
\n\u2018Ik denk dat ik onvoldoende sta voor Techniek,\u2019 mompelde hij.
\n\u2018Techniek heeft niks te maken met techniek.\u2019
\nZijn mond weerspiegelde het stukje in jongens dat is opgeblazen of afgetroefd.\u201d\n<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Het lijden van alles\u2019 begint\nmet deze veelzeggende zinnen: \u201cDe oprichting van Georgi\u2019s\ncalamiteitenschoon-maakbedrijf was onvermijdelijk vanaf het moment dat een aap\nmet lange armen een aap met korte armen een klap gaf. Er volgde een slopend\nproces van het prikken met stokken, het gooien van stenen, het slingeren van\nstenen, het spannen van bogen, het schieten van kogels, het lanceren van\nraketten en het bombarderen via satellietverbinding. Toen mensen gewend waren\naan het failliet van afstand en op grote schaal intercontinentale vluchten\nboekten, plakten jongeren tatp met ducttape onder hun trui en bliezen zichzelf\nop.\u201d<\/em> De lezer wordt deelgenoot van de eenzaamheid van de gevoelige\nzachtaardige Georgi, die de omgeving opruimt na een terroristische aanslag en seks\nheeft met Bezi, zijn medewerkster. Tot zij ander werk vindt en hij het nakijken\nheeft.<\/p>\n\n\n\n

\u2018De rondvaartboot\u2019 is geen\ngemakkelijk verhaal maar geeft sterke beelden van kou en armoede. Met korte\nstotende zinnen wordt een heel leven blootgelegd van een echtpaar met een boot\nop een bevroren rivier\u2026<\/p>\n\n\n\n

\u201cSneeuw bedekte het huis. De\nkat had rijp op de vacht. Nor zat, nam de kat op schoot. Het was klaar, wist\nze. Ger dacht dat het zonder geld voor lucifers klaar was en dat de boot naar\nJut zou gaan. Een man als Jut haalde het als er een boot was. De kat hijgde.
\n\u2018Ik geef het een week. Dan komen de toeristen.\u2019
\nGer lachte, keek naar Nor, stopte. \u2018Het vriest.\u2019
\n\u2018Een week,\u2019 zei ze. Ze gokte ook, ze kon het niet alleen.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Scarfader\u2019 verwijst naar de\nwondzalf die de hoofdpersoon van dit verhaal op de wonden op haar hoofd moet\nsmeren. Het begint in een blijf-van-mijn-lijfhuis met een ruzie tussen de\nvrouwen. Kim krabt zich ongelukkig aan haar hoofd en wordt \u2018uierkop\u2019 genoemd,\neen naam die haar diep grieft. Ze snakt naar erkenning, vriendschap en\naanraking en gaat uiteindelijk terug naar haar eveneens zwaar getraumatiseerde\nman. Maar met een laatste twist neemt ze toch weer het heft in eigen hand.   <\/p>\n\n\n\n

In \u2018[Kaiser]\u2019 wordt een momentopname\nbeschreven van een onder spanning staande vriendengroep die samen gamet. Het\nverhaal is geschreven vanuit verschillende korte ik-perspectieven, zodat de\nlezer een compleet beeld krijgt van de gebeurtenis waar het verhaal mee begint.\nOok de moeder van een van de jongens, Kaiser, krijgt een stem die veelzeggend\nis over wie haar kind is: \u201cVanaf het terras achter ons huis zie ik hem in\nzijn opschepperige schoenen over het grind lopen, de schaduwen van zijn\npuistjes lijken stoppels, maar uit de kraag van de bodywarmer steekt een\nkinderhals.\u201d<\/em> <\/p>\n\n\n\n

\u2018Het leven van Martin Kobe\u2019 is\neen zacht verhaal over een gevierd kunstenaar. Hij krijgt een stagiaire die hem\nzal helpen bij zijn grote doeken die kapotgeschoten gebouwen voorstellen; de\nkunstenaar komt uit Dresden. Hij laat de stagiaire langzaam zijn plaats innemen\nen kijkt daar later met tevredenheid op terug.  <\/p>\n\n\n\n

De verhalen van Van Helden verschenen eerder in literaire tijdschriften zoals \u2018De Gids\u2019, \u2018Deus ex Machina\u2019 en \u2018Tirade\u2019 De auteur ontving het C.C.S. Crone Stipendium en volgens de jury is Joep van Helden \u2018een onmiskenbaar talent op de korte baan. Zijn zinnen zijn trefzeker. Zijn verhalen intrigeren, zijn zorgvuldig opgebouwd en zitten doorwrocht in elkaar.\u2019 <\/em>Van Helden voelt zich vrij om te experimenteren en dat levert stuk voor stuk sterke verhalen op, die soms niet in een keer te doorgronden zijn. Maar het is geen straf om \u2018Jerrycan\u2019 twee keer te lezen om de prachtige zinnen en diepere laag van ieder verhaal nog beter door te laten dringen. <\/p>\n\n\n\n