{"id":4994,"date":"2021-10-22T16:05:50","date_gmt":"2021-10-22T14:05:50","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=4994"},"modified":"2021-10-22T16:30:15","modified_gmt":"2021-10-22T14:30:15","slug":"recensie-de-man-die-van-zijn-been-een-lamp-maakte-en-andere-ongelooflijke-verhalen-van-lex-boon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=4994","title":{"rendered":"Recensie \u2018De man die van zijn been een lamp maakte, en andere ongelooflijke verhalen,\u2019 van Lex Boon"},"content":{"rendered":"\n

Recensie\n\u2018De man die van zijn been een lamp maakte, en andere ongelooflijke verhalen<\/em>,\u2019\nvan Lex Boon<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Lichtvoetige waargebeurde verhalen<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Door Marjet Maks<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Toen ik de bundel van Lex Boon toegestuurd kreeg om te recenseren voor Het Korte verhaal vermoedde ik lichtvoetige verhalen te lezen. Dat suggereerde de titel tenminste. Meteen bij het eerste verhaal bleek dat het om non-fictie ging, literair en journalistiek. Dat was even omschakelen, maar geen straf, de verhalen zijn nog steeds lichtvoetig en de journalist heeft een toegankelijke schrijfstijl, met soms een ironische ondertoon. <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Het\nopeningsverhaal, \u2018De Kunsthalroof\u2019, had meteen mijn volle aandacht. Ik heb het\nnieuws over die bizarre diefstal van zes kostbare schilderijen, verzekert voor\n18 miljoen maar veel meer waard, destijds in 2012 met belangstelling gevolgd.\nLex Boon beschrijft het verloop van de diefstal door de jonge Roemenen, die\ngeen idee hadden waar ze mee bezig waren, als een spannend hoofdstuk in een\nthriller.<\/p>\n\n\n\n

Het waargebeurde\ntitelverhaal \u2018De man die van zijn been een lamp maakte\u2019 heeft iets tragikomisch.\nDoor een ongelukkige val breekt Leo zijn been, het blijkt een gecompliceerde botbreuk.\nHet been raakt ge\u00efnfecteerd en zijn been moet na een ellendige twee jaar\ngeamputeerd worden. \u2018Maar Leo heeft nog een besluit genomen. Het was iets dat meteen\ndoor zijn hoofd schoot toen een mogelijke amputatie werd besproken. Van zijn\ngeamputeerde been wil hij een lamp maken. Een staande lamp. Met een voet.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Vervolgens blijkt dat niet zomaar te kunnen, wettelijk, maar Leo\nis vastbesloten en wil niet dat zijn been met het medisch afval in een\ncontainer verdwijnt. Hij krijgt hulp van een patholoog die zijn geval\ninteressant vindt. Na de preparatie in formaline ontwerpt iemand een staande\nlamp van perspex met gekleurde ledlichtjes rond zijn been. <\/p>\n\n\n\n

\u2018Als Van de Goot het been weer uit het water\nhaalt, om het terug te stoppen in de formaline, vraagt Leo of hij het even mag\nvasthouden. Daar staat hij dan: een zwijgende man op krukken en \u00e9\u00e9n been, die\neen paar minuten lang met zijn geamputeerde been in de armen staat.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

In het verhaal \u2018Ha Majesteit, alles goed? Ik vermaak me uitstekend,\u2019 stuurt Lex Boon vanaf ieder vakantieadres een ansichtkaart naar de koningin. \u2018Het is niet iets waar ik trots op ben, maar jaren stuurde ik vakantiekaartjes naar de toenmalige koningin Beatrix. Het begon toen ik (…) eens op vakantie een ansichtkaart en postzegel over had. Ik weet niet waarom, maar ik besloot hem naar Noordeinde 68 in Den Haag te sturen.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Lex heeft nooit een persoonlijk antwoord gehad, maar hij kwam wel op\neen lijst voor geautomatiseerde bedankjes. Hij ging op zoek hoe dat kon en\nontdekte dat achter het versturen van kaartjes naar koningshuizen een hele\nwereld blijkt te zitten. \u2018Tenminste, naar die vorstenhuizen waarvan je\nzeker weet dat ze iets terugsturen. \u2018Het kost namelijk ook veel postzegels,\u2019\naldus de 27-jarige Willemijn Vendrig, die al tien jaar (zelfgemaakte) kaarten\nstuurt naar de koningshuizen. Inmiddels weet ze precies van wie ze wat wanneer\nterugkrijgt.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

Boon stelt zichzelf een vraag en gaat met omtrekkende bewegingen\nop zoek naar het antwoord. Zo zocht hij uit hoe het eigenlijk zit met de\noverlast van stadsduiven. <\/p>\n\n\n\n

Hij praat met Akwasi Frimpong, die\nvastbesloten is om als eerste Ghanese man in 2022 mee te doen met de Olympische\nwinterspelen voor Skeleton. \u2018Frimpong beseft dat als hij weet te winnen voor\nGhana, het Afrikaanse land zonder sneeuw dat pas \u00e9\u00e9n keer eerder aan de\nWinterspelen meedeed, dat zijn verhaal dan alleen maar mooier wordt.\u2019 <\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"Boon schrijft heel geestig over de vele smaken die door Japan voor Kitkat worden geproduceerd. Hij gaat met Sabine van der Helm naar een fotoshoot bij Wehkamp, zij verhuurt met haar dierencastingbureau \u2018Catvertise\u2019 haar katten en andere dieren aan film- en reclame producties. <\/p>\n\n\n\n

Een Amerikaan die illegaal in Amsterdam woont\nen fietsen met bloemen versiert. Wat gebeurt er \u2019s nachts op het Centraal\nStation in Amsterdam? Een Love Boat ervaring op de ferry naar Newcastle, de\nverhalen boeien stuk voor stuk. <\/p>\n\n\n\n

Het verhaal over de caf\u00e9ramp in Volendam op\noudejaarsavond in 2001 raakte me echt. Ik herinnerde me het, maar was het\nvergeten. Echter, in Volendam zal dat nooit gebeuren. Lex Boon ontmoet de twee\nmannen Kurk en Stroek, ooggetuigen en slachtoffers van die dramatische nacht\nwaarin 14 jongeren om het leven kwamen en ruim 200 mensen ernstig gewond\nraakten. <\/p>\n\n\n\n

\u2018De Hitlerkleurplaat\u2019 is het laatste en langste\nverhaal in de bundel en een interessante zoektocht in tijden van pandemie naar\nhet waarom van een afbeelding van Hitler in een kleurboek voor kinderen dat\nverkocht wordt door de grootste drogisterijketen in Nederland, Kruidvat. Lex\nBoon verdiept zich in de achtergrond van Kruidvat en hun verkoopbeleid. Hij\nkomt in de haven van Antwerpen, heeft contact met de uitgever in India en legt\nwat politieke details bloot over de huidige Indiase president, Modi. <\/p>\n\n\n\n

29 waargebeurde verhalen die vanaf 2012 verschenen in o.a. NRC of Parool, stuk voor stuk interessant, grappig en verrassend. De verantwoording met updates hoe het nu met sommige personages gaat, is misschien wat overhaast toegevoegd, er staan nogal wat tikfouten en rommelige zinnen in. Maar het maakt de bundel rond, want het is fijn om te weten dat Leo nog steeds blij is met zijn lamp, al zit er nu even een draadje los.<\/p>\n\n\n\n