{"id":4817,"date":"2021-08-26T11:57:00","date_gmt":"2021-08-26T09:57:00","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=4817"},"modified":"2021-09-09T14:56:24","modified_gmt":"2021-09-09T12:56:24","slug":"lekker-lezen-weekwinnaar-6-van-onze-schrijfwedstrijd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=4817","title":{"rendered":"Lekker lezen: weekwinnaar 6 van onze schrijfwedstrijd"},"content":{"rendered":"\n

Vandaag kunnen we de zesde weekwinnaar bekend maken van\nonze schrijfwedstrijd. De eer is aan Luc Vos. Hij zette met \u2018Vooruitgang\u2019 een\nverhaal neer dat tot de laatste alinea nieuwsgierigheid aanwakkert.  Van harte\ngefeliciteerd Luc!<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Lees hieronder het winnende verhaal:<\/p>\n\n\n\n

Vooruitgang<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Luc Vos<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De bewegingen van de gids die de stalen kist uit de zwaarbeveiligde kast in een bijlokaal van het museum voor historische wetenschappen haalt, zijn doorspekt met eerbied. Voorzichtig zet hij ze voor zich neer, heft theatraal zijn hoofd. Ik wil zien, maar zijn brede rug blokkeert mijn zicht.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Klaar?\u2019 vraagt hij zacht.<\/p>\n\n\n\n

Instemmend gemompel stijgt op, groeiende zenuwen verhinderen mij te antwoorden. \u2018Is dit echt?\u2019 wil ik vragen. Geen woord slaagt erin de harde barri\u00e8re van mijn opeengeperste lippen te doorbreken. Rustig, je zal wel zien, fluister ik in mijn hoofd. Het helpt niet.<\/p>\n\n\n\n

De gids heft zijn hand, het gemompel valt stil. Hij draait zich om, zet de\ngesloten kist op de tafel in het midden van het lokaal, de triomfantelijke\ngrijns op zijn gezicht jaagt mijn opwinding verder aan. <\/p>\n\n\n\n

\u2018Willen jullie het zien?\u2019 <\/p>\n\n\n\n

Zijn stem trilt. Bedriegt het licht mij of is dat een traan op zijn wang?\nUit een lade tovert hij witte handschoenen tevoorschijn. Zonder zijn ogen van\nhet publiek te lossen, trekt hij ze aan, drukt de stof tussen de vingers stevig\nnaar binnen.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Ok\u00e9.\u2019 De trilling in zijn stem wordt duidelijker, het licht toont een\nnieuwe traan. De krak waarmee het slot openspringt, jaagt een voelbare rilling\ndoor de aanwezigen. Snel wring ik me tussen twee oudere mannen en verzeker me\nvan een plek op de eerste rij. <\/p>\n\n\n\n

\u2018Helemaal klaar?\u2019 vraagt de gids. Hij kijkt naar mij.<\/p>\n\n\n\n

Ik knik hevig, volg elke beweging als het stalen deksel openzwaait en de\nperfect witte inhoud zichtbaar wordt. Ik kan niet ademen, ijskoude lucht slaat\nin mijn gezicht, zoekt een weg naar mijn longen. Ik wil dichterbij gaan, mijn\nbenen zijn bevroren. <\/p>\n\n\n\n

\u2018Het is ok\u00e9, kom en voel maar eens. Niet schrikken, doe gerust.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Mijn verlamming verpulvert door een duw in mijn rug. Ik sta tegen de tafel, het witte goedje bevindt zich slecht op tien centimeter van mijn hand. Ik kijk omhoog, de gids knikt. \u2018Doe maar.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Mijn vingers trillen als ik de inhoud van de kist aanraak, geschrokken trek ik terug. Gemompel weerklinkt langs overal, eindelijk hervind ik mijn stem. \u2018Dat \u2026 dat is ijskoud. Is \u2026 is dit echt?\u2019<\/p>\n\n\n\n

Tranen rollen voluit tussen een kamerbrede grijns. \u2018Ja, dames en heren, dit\nis echte sneeuw!\u2019<\/p>\n\n\n\n

Enkele tellen wordt het zwart voor mijn ogen, ik hoor niets meer. Ik voel\nopnieuw zonder te zien, de ijskoude sneeuw herstelt mijn evenwicht. <\/p>\n\n\n\n

\u2018Ik \u2026 ik dacht dat dit al meer dan honderd jaar verdwenen was?\u2019<\/p>\n\n\n\n

Opgewonden klapt de gids in zijn handen. \u2018Bijna<\/em> was dit verdwenen. Maar dankzij onze beste wetenschappers hebben we opnieuw sneeuw. Dit is een exacte replica van \u00e9\u00e9n van de laatste stukjes die we van de noordpool konden redden. Eind eenentwintigste eeuw werd dit bewaard in een ondergrondse bunker en nu zijn ze erin geslaagd dit perfect opnieuw te maken, ondanks de permanente plus twintig graden die we nu overal kennen.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Ook over mijn wangen rollen tranen. \u2018Wat een vooruitgang!\u2019 fluister ik als\nik nog eens voel. \u2018Wat een vooruitgang.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Over de auteur:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Luc Vos (1968) woont in Westerlo (Belgi\u00eb) en schrijft graag en veel. Een mix van korte en lange \u2013 meestal spannende \u2013 verhalen. Meerdere kortverhalen behaalden finaleplaatsen in schrijfwedstrijden en werden in bundels gepubliceerd, anderen zijn als e-book in alle bookstores te vinden. In mei 2020 won hij de Zwarte Sneeuw schrijfwedstrijd met \u2018Noorderlichtvrouw\u2019 en in september 2020 won hij de zomerschrijfwedstrijd van Schrijfjuffers en Bibliotheek Veluwezoom met \u2018Ieder boek heeft zijn verhaal\u2019. In 2021 haalde hij de 2e plaats in de \u2018Stadshavenverhaal schrijfwedstrijd van Bootmagazine met \u2018Het Waterhuis\u2019 en verschenen al bijna tien verhalen van zijn hand in diverse bundels. Zijn UltraKorteVerhalen bij schrijvenonline.org halen met grote regelmaat de UKV van de week. <\/p>\n\n\n\n

Meer op www.lucvos.be<\/a><\/p>\n\n\n\n

Wil je jouw\nverhaal ook op onze website geplaatst zien? Je kunt nog meedoen aan onze\n#schrijfwedstrijd. Klik HIER<\/strong><\/a> om alle voorwaarden te\nlezen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vandaag kunnen we de zesde weekwinnaar bekend maken van onze schrijfwedstrijd. De eer is aan Luc Vos. Hij zette met \u2018Vooruitgang\u2019 een verhaal neer dat […]<\/a><\/p>\n<\/div>","protected":false},"author":2,"featured_media":4720,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7,8,15],"tags":[4,2266,2267,11,2233,47,1314],"class_list":["post-4817","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-lezen","category-nieuws","category-schrijfwedstrijden","tag-kort-verhaal","tag-lekker-lezen","tag-luc-vos","tag-schrijfwedstrijd","tag-weekwinnaar","tag-winnaar","tag-zomerlezen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4817","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4817"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4817\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4871,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4817\/revisions\/4871"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4720"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4817"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4817"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4817"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}