{"id":4714,"date":"2021-07-15T12:07:42","date_gmt":"2021-07-15T10:07:42","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=4714"},"modified":"2021-09-03T15:18:09","modified_gmt":"2021-09-03T13:18:09","slug":"recensie-verhalenbundel-de-dwaler-van-roos-van-rijswijk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=4714","title":{"rendered":"Recensie verhalenbundel \u2018De Dwaler\u2019 van Roos van Rijswijk"},"content":{"rendered":"\n

Recensie verhalenbundel \u2018De Dwaler\u2019 van Roos van Rijswijk<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Verbazend, verrassend en verontrustend<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Door Marjet Maks<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De 21\nverhalen in \u2018De dwaler\u2019 van Roos van Rijswijk verbazen, verrassen en\nverontrusten. Verbazend omdat de auteur hedendaagse thema\u2019s subtiel verwerkt en\norigineel brengt, verrassend omdat Van Rijswijk zo prachtig schrijft, en verontrustend\nomdat de verhalen zo out-of-the-box zijn dat je erover blijft nadenken. In\nsommige verhalen is het even puzzelen geblazen, lang niet altijd is duidelijk\nwaar het precies over gaat, maar dat geeft niet. Intu\u00eftief voel je aan wat er\nbedoeld wordt en zo vragen de verhalen om herlezing.<\/p>\n\n\n\n

Sommige\nverhalen hebben een dystopische sfeer, zoals het eerste verhaal \u2018Sluit je ogen\u2019\nwaarin de verteller een buitenaards wezen lijkt te zijn. In \u2018Het beest van\nRavensberg\u2019 is de hoofdpersoon bezig met een wetenschappelijk onderzoek dat uit\nde hand loopt. \u2018Seven years itch\u2019 is een wonderlijk verhaal dat gaat over een\njongetje zonder benen, dat verlangt naar zijn vader die niet meer is dan een\nstem uit een zwart ei. <\/p>\n\n\n\n

Andere\nverhalen zijn weer heel realistisch en herkenbaar. \u2018Je moet je fiets\nbinnenzetten\u2019 gaat subtiel in op asielzoekers die in een onbewoonbaar\nverklaarde molen wonen, en hoe de omgeving daar op reageert. Net als in \u2018Een\nzee\u2019, waarin eenzaamheid van een vrouw met geld versus een vrouw zonder geld fijnzinnig\nwordt weergegeven. Wat komt bovendrijven is angst en wantrouwen voor het\nonbekende. Thematiek die in veel meer verhalen speelt.<\/p>\n\n\n\n

De\nhoofdpersonen in de verhalen staan veelal buiten de samenleving en horen er\nnooit helemaal bij, ze zijn op drift en dwalen. Dat is heel mooi beschreven in\nde \u2018De dag dat Alfred besloot te gaan liggen.\u2019  <\/p>\n\n\n\n

\u2018Voor\nAlfred was alles moeilijk. Van tentamens die op het laatste moment van locatie\nveranderden, waardoor je onherroepelijk verdwaalde in het doolhof van de\nhogeschool en alle parkeergarages, gymzalen en hondenkennels die dat instituut\nals dependances in gebruik had. De keren dat hij de Belastingdienst had moeten\nbellen over een onbegrijpelijke brief met een onbegrijpelijke berekening en een\ngetal onder de streep waarvan hij niet wist of hij het moest betalen of juist\nterugkreeg, het op zijn facturen moest zetten of het op zijn voorhoofd moest\nlaten tatoe\u00ebren.\u2019<\/em> Hij besluit op het trottoir te gaan\nliggen. Aanvankelijk stapt men om hem heen, tot hij niet meer opvalt en een\nwordt met zijn omgeving, behalve de vrouw die zich zorgen maakt met die man\nvoor haar deur, kan ze haar huis nog wel goed verkopen? <\/p>\n\n\n\n

In het\ntitelverhaal \u2018De dwaler\u2019 word je via een je-perspectief meegenomen in de\nbelevingswereld van een autistische jongeman, in ieder geval is hij niet\naangesloten op zijn omgeving, of hij beleeft de wereld totaal anders. Knap\ngeschreven in een stream-of-consciousness. \u2018Als je opkijkt zie je hem \u2013\ngladder, slanker, jonger \u2013 naast je staan, maar je bent het zelf in de weerspiegeling\nvan een glimmend opgepoetste pilaar. Jij lijkt niet op mij, zegt pa altijd, jij\nbent helemaal je moeder. De figuur in de pilaar trekt de neus als een\nritssluiting over de schedel en je wendt je blik af, je loopt door met je hand\nom je eigen neus en je andere hand op je achterhoofd en je voeten zijn nat, je\nsokken soppen in de schoenen waar pa van zou zeggen dat ze gemaakt zijn voor\nmensen die zitten\u2026\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018De zussen\u2019\nis een wonderlijk verhaal over drie zussen die de hele dag uit het raam over\nhet kruispunt uitkijken. In \u2018Zorgvlied\u2019 bezoekt een dochter met haar rokende\nmoeder de begraafplaats en ziet de dochter al haar overgrootmoeders terug. <\/p>\n\n\n\n

Van Rijswijk geeft in \u2018De dwaler\u2019 woorden aan het absurde. Thema\u2019s zijn o.a. de dood, technologie, angst en vooroordelen. Met rijke fantasie associeert ze erop los, zonder dat ze het spoor bijster raakt of de draad verliest. Ze gebruikt mooie metaforen en po\u00ebtische beelden. Verfrissende literatuur!<\/p>\n\n\n\n