{"id":4604,"date":"2021-06-01T08:42:53","date_gmt":"2021-06-01T06:42:53","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=4604"},"modified":"2021-09-03T15:18:57","modified_gmt":"2021-09-03T13:18:57","slug":"recensie-verhalenbundel-dames-in-zwaar-weer-van-nienke-van-opstal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=4604","title":{"rendered":"Recensie verhalenbundel \u2018Dames in zwaar weer\u2019 van Nienke van Opstal"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"has-text-align-center\"><strong>Recensie\nverhalenbundel \u2018Dames in zwaar weer\u2019 van Nienke van Opstal<\/strong><\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"has-text-align-center wp-block-heading\"><strong>Verhalen die beklijven<\/strong><\/h2>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-center\"><strong>Door Marjet Maks<em><\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n<p>Het zal je toch gebeuren dat een uitgever je voorstelt om je verhalen te bundelen en uit te geven. Het overkwam Nienke van Opstal, ze werd benaderd door Lex Jansen van Uitgeverij Magonia en sinds 22 april ligt haar bundel \u2018Dames in zwaar weer\u2019 in de boekhandel. Op de kaft prijkt een toepasselijk schilderij van Piet van der Hem (1885-1961).<\/p>\n\n\n\n<p>De bundel bevat maar liefst 22 verhalen waarvan het langste\nverhaal, \u2018Vakliteratuur\u2019 nog geen 5000 woorden telt. Zoals de titel doet\nvermoeden gaan de verhalen over vrouwen die het zwaar hebben. Ze staan vooral\nvoor dilemma\u2019s: keerpunten in hun leven, acceptatie van een ongelukkige liefde,\nde dood van een geliefd familielid, of de eigen aanstaande dood, een oude\ndementerende moeder, een scheiding. Een vrouw overweegt vreemd te gaan met de\nverkoper van haar auto, een hulp in de huishouding die smetvrees heeft, twee\nzussen die met veel herinneringen het huis van hun vader opruimen en hopen dat\nhet snel verkocht wordt. Een man met een obsessie voor beeldjes van Indianen\ndrijft zijn vrouw tot waanzin. Of zoals in het verhaal \u2018Vakliteratuur\u2019 waarin\neen vrouw ontdekt dat haar partner niet is wie hij zegt te zijn.<\/p>\n\n\n\n<p>Van Opstal schrijft, lijkt het, moeiteloos, beeldend en zeer\ntoegankelijk. De verhalen zijn niet spannend, maar levensecht en lijken uit het\nleven gegrepen. De hoofdpersoon, altijd een vrouw, heeft herkenbare problemen\nen voor ieder verhaal geldt dat voor de eerste alinea ten einde is het verhaal\nje al in zijn greep heeft. Het is ook zo weer uit. Het zijn miniatuur verhalen\ndie heel goed zijn opgebouwd en met een onderliggende laag die je even tot\nnadenken aanzet.<\/p>\n\n\n\n<p>Heel veel verhalen zijn vanuit het ik-perspectief geschreven en\nin sommige verhalen komen dezelfde personages voor. Wat altijd goed werkt en de\nkarakters meer diepgang geeft. <\/p>\n\n\n\n<p>\u2018Eilandvrienden\u2019 en \u2018Sneeuw smelt\u2019 spelen zich af in Amerika\nwaar van Opstal ook een aantal jaren woonde. In \u2018Eilandvrienden\u2019 vertelt Ann\naan een vriendin, in dit verhaal de ik, dat ze na een lang huwelijk bij haar\nman weggaat.&nbsp; In \u2018Sneeuw smelt\u2019\nverschuift het perspectief naar Ann, en is zij het ik-personage en dat wrijft.\nDe lezer ontdekt dat Ann zich anders voordeed naar de buitenwereld en haar man.\n<em>\u2018Onze levens waren verweven, z\u00f3veel meer dan ik had gedacht. Onze zielen\nleefden weliswaar los van elkaar, maar al het andere was in de laatste halve\neeuw tot een bijna onontwarbare kluwen geworden.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>In \u2018Andere levens\u2019 werkt Hung, een Aziatische man in een\ncaf\u00e9-restaurant, zijn zuurverdiende geld stuurt hij naar zijn gezin in Vietnam.\nIedereen mag hem graag en hij bouwt een bijzondere band op met een klant, de ooit\ninvloedrijke journaliste Alma, die met haar hond Charlie alleen woont. Het gaat\nniet goed met Charlie en Alma is bezorgd om hem. Desondanks weet ze Hung te\nbewegen voor zijn gezin te kiezen en hij gaat inderdaad terug naar huis en\nwordt gelukkig, maar dat hij nooit meer iets van Alma hoort vindt hij vreemd.\nEen sterk verhaal waarin thematiek als abortus, eenzaamheid en zelfdoding\nworden aangestipt.<\/p>\n\n\n\n<p>Het verhaal \u2018Een dagje aan zee\u2019 raakt in zijn pijnlijkheid. Een\nstel met twee kleine kinderen is op het strand. Moeder gaat met dochtertje de\nzee in, vader blijft achter op de handdoek met hun paar maanden oude baby en\nwordt gadegeslagen door een vrouw die verderop ligt. Door haar ogen zien we het\nonvermogen van een autistische vader, die niet in staat is met zijn kind in\ncontact te zijn. A ls de moeder even later met ijsjes komt, lijkt het even goed\nte gaan, maar de wanhopige blik die de moeder met de vrouw wisselt, legt een\nheel huwelijk bloot. &nbsp;<em>\u2018\u2018Sst, Anton,\ntoe nou, alsjeblieft, niet nu.\u2019 Ze trekt het kleine mannetje naar zich toe, zet\nhem een zonnehoedje op en slaat haar arm om hem heen. Het meisje kruipt naast\nhaar, het ijsje smelt sneller dan ze kan likken. De moeder veegt haar kin\nschoon en kust haar zacht. Het jongetje is snikkend in slaap gevallen, nog een\nbeetje trillend. Net voor ze haar donkere zonnebril opzet, kruisen onze blikken\nelkaar.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>De verhalen, \u2018Vroeger\u2019, \u2018Later\u2019 en \u2018Nooit meer\u2019 horen bij\nelkaar. Nina is in \u2018Vroeger\u2019 en \u2018Later\u2019 de protagonist en vertelt over haar\njeugd met de maandelijkse bezoekjes aan haar grootouders in Friesland en\nmoeders zus, tante Annie, die ze in \u2018Later\u2019 in San Francisco opzoekt. Nina\nontdekt Annie\u2019s geheim, ze heeft kanker en in \u2018Nooit meer\u2019 wordt dat geheim\nverder uitgediept vanuit Annie\u2019s perspectief. &nbsp;<em>\u2018Het was fijn om Nina drie weken bij me te\nhebben, soms ook lastig; de goedbedoelde adviezen of zeg maar rustig haar\ngedram. Ze belt bijna iedere dag en klinkt ongerust. Ze wil het aan mijn zus\nvertellen, maar ik heb gevraagd om even te wachten. Ik probeer een dubbele\ndosis van de paddenstoelen maar het maakt me misselijk en het doet niets voor\nde pijn. Mijn buik zwelt op en voelt steeds harder. Ik kruip op de bank en\nbesluit om morgen dokter Wong te bellen. Misschien toch iets sterkers, of\nalsnog die chemo.\u2019<\/em><\/p>\n\n\n\n<p>Met de grote variatie aan thematiek, huwelijk, dementie, kanker, pesten, verraad, eenzaamheid, verlangen en dood zijn de dames in zwaar weer het cement van deze bundel. Stuk voor stuk worden sterke vrouwen opgevoerd die het te verduren hebben, maar zich niet uit het veld laten slaan. Het zijn geen zwaar depressieve verhalen, Van Opstals stijl is luchtig en zeer prettig leesbaar. Fijne verhalen die aan het echte leven zijn ontsproten en daardoor beklijven.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<div class=\"mh-excerpt\"><p>Recensie verhalenbundel \u2018Dames in zwaar weer\u2019 van Nienke van Opstal Verhalen die beklijven Door Marjet Maks Het zal je toch gebeuren dat een uitgever je <a class=\"mh-excerpt-more\" href=\"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=4604\" title=\"Recensie verhalenbundel \u2018Dames in zwaar weer\u2019 van Nienke van Opstal\">[&#8230;]<\/a><\/p>\n<\/div>","protected":false},"author":3,"featured_media":4506,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7,8,562,44],"tags":[2147,556,2146,568,2148],"class_list":["post-4604","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-lezen","category-nieuws","category-recensie","category-verhalenbundels","tag-dames-in-zwaar-weer","tag-marjet-maks","tag-nienke-van-opstal","tag-recensie","tag-uitgeverij-magonia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4604","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4604"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4604\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4851,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4604\/revisions\/4851"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4506"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4604"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4604"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4604"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}