Verhalenbundel: ‘Eerste persoon enkelvoud’ – Haruki Murakami<\/p>\n\n\n\n
In de verhalenbundel \u2018Eerste persoon enkelvoud\u2019 van Haruki Murakami verandert een toevallige ontmoeting op een parkbankje in een raadselachtig wiskundig onderhoud dat de verteller decennia later nog bezighoudt. Een naamloze, oudere man denkt terug aan twee bepalende liefdes uit zijn jeugd. Een reiziger in een aftandse herberg wordt deelgenoot van de romantische ontboezemingen van een melancholieke aap. In de acht verhalen in \u2018Eerste persoon enkelvoud\u2019 is steeds een klassieke Murakami\u00ebske ik-figuur aan het woord die een uniek fragment van zijn werkelijkheid met ons deelt. Het is Haruki Murakami op zijn zuiverst: bevreemdend, troostrijk, weemoedig, geestig, ontroerend. Barack Obama schreef over de korte verhalen in \u2018Mannen zonder vrouw\u2019: \u2018Je zult erdoor ontroerd raken, en in verwarring, en soms met meer vragen achterblijven dan antwoorden.\u2019 Deze zinnen kun je gerust betrekken op het hele universum van Haruki Murakami, dat zich in al zijn schitterende bevreemding ontvouwt in de bundel \u2018Eerste persoon enkelvoud\u2019.<\/p>\n\n\n\n