Eerder verschenen verhalenbundel: ‘Er is er maar \u00e9\u00e9n’ Toon Tellegen<\/p>\n\n\n\n
De egel, die verlangt naar alleen zijn, hoopt dat hij het eenzaamst is, eenzamer dan alle andere dieren, en de muis is in zijn gedachten degene die het meest durft. De kikker hoeft er niet lang over te peinzen: hij kwaakt het allermooist van iedereen, al denken anderen daar anders over. Iedereen blinkt wel uit in iets of kent iemand die speciaal is, die boven de anderen uitsteekt. Er is er maar \u00e9\u00e9n zoals jij, er is er maar \u00e9\u00e9n zoals ik.<\/p>\n\n\n\n
In Er is er maar \u00e9\u00e9n staan de mooiste dierenverhalen over uniek zijn, je uitverkoren voelen en bewonderen.<\/p>\n\n\n\n
Toon Tellegen (Brielle, 1941)<\/strong> is dichter, kinderboekenschrijver en schrijver van proza en toneel voor volwassenen. In 1980 verscheen zijn eerste boek, De zin van een liguster<\/em>, een dichtbundel voor volwassenen. Zijn eerste bundel dierenverhalen, Er ging geen dag voorbij<\/em>, werd gepubliceerd in 1984. Er volgden nog vele bundels allegorische dierenverhalen; in 1995 verscheen voor het eerst een omvangrijke verzameling daarvan in Misschien wisten zij alles<\/em>. Onlangs werd die verzameling opgevolgd door een nieuw deel: Iedereen was er<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Voor volwassenen schrijft Tellegen niet alleen po\u00ebzie (inmiddels zijn meer dan twintig bundels verschenen), maar ook proza, zoals Twee oude vrouwtjes<\/em>, Dora<\/em>, Brieven aan Doornroosje<\/em> en het voor de Libris Literatuur Prijs genomineerde De trein naar Pavlovsk en Oostvoorne<\/em> (verhalen die zijn Russische grootvader hem vertelde).<\/p>\n\n\n\n Hij won talloze prijzen met zijn boeken voor kinderen en voor volwassenen. De roman De genezing van de krekel<\/em> werd in 2000 bekroond met De Gouden Uil. Voor zijn gehele oeuvre ontving Tellegen de Hendrik de Vriesprijs 2006 en de Constantijn Huygensprijs 2007.
<\/p>\n\n\n\n