{"id":3820,"date":"2020-07-15T11:00:00","date_gmt":"2020-07-15T09:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=3820"},"modified":"2020-07-16T12:01:40","modified_gmt":"2020-07-16T10:01:40","slug":"zomerlezen-gods-akker-van-erik-van-der-velden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=3820","title":{"rendered":"Zomerlezen: Gods akker van Erik van der Velden"},"content":{"rendered":"\n

Vandaag maken we de eerste winnaar bekend van onze zomerschrijfwedstrijd<\/strong> voor korte verhalen. (Je kunt hieraan<\/a> nog meedoen!) De eer is aan Erik van der Velden,<\/strong> die vorig jaar ook een van de winnende verhalen schreef. Wij vielen meteen voor de subtiele humor en de mooie beelden in dit sfeervolle verhaal. Van harte gefeliciteerd Erik! Zijn verhaal Gods akker <\/em>is hieronder lezen. <\/p>\n\n\n\n

Gods akker<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

\u00a92020 Erik van der Velden<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Die ene zomerdag in juni zal ik nooit vergeten. Lang\ngeleden, ik was acht. Een week eerder was de wereld er getuige van geweest hoe\nGod Argentini\u00eb letterlijk een handje had geholpen in een voetbalwedstrijd tegen\nEngeland. Vanaf dat moment wist ik dat iedereen wonderen kan verrichten.<\/p>\n\n\n\n

Opa had me op de bewuste dag vroeg gewekt om samen het\nkoren van het laatste perceel te maaien. Gespannen volgde ik hem naar de\noogstschuur, waar zijn tractorcombinatie met maaier en korenbinder stond. Opa\nwas een reuzegrote man. Zijn handen waren akkers: grove voren in enorme\nhandpalmen, gevormd uit eeltige klei. Op zijn handrug groeide blondharig graan.\nHij werkte, dronk bier, werkte nog meer en praatte bondig. Oma vulde hem daarin\nechter ten overvloede aan.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Klim er op,\u2019 sprak opa, terwijl hij een klein pijpje\nopstak. Het viel me op dat hij een hele morgen met \u00e9\u00e9n keer opsteken kon doen.\nHij sabbelde meer aan de gebogen steel. Mijn stoeltje was rechts achter hem\nnaast de maaier bevestigd. Een troon voor de Korenkoning, zo vond ik het. Even\nwees hij me op de lopende banden die uitkwamen op de automatische korenbinder.\n\u2018Als je daarop gaat staan, baal je.\u2019 Hij knipoogde richting de korenschoven die\nnaast de maairand lagen. Ik knikte, onbegrijpend, maar uit fatsoen.<\/p>\n\n\n\n

Daar hobbelden we, de akker tegemoet. De warme adem\nvan de morgenstond aaide over het koren. Het golfde met een aura van goud in de\nzonnegloed. Opa\u2019s blik was ontspannen. Scheurtjes in de klei rond zijn\nmondhoeken vertoonden iets wat op een glimlach leek. Ik genoot van het\nreuzenrad naast me dat het graan van de aarde scheidde tot plots een gepiep mijn\nhypnose verstoorde. Een paar meter voor me fladderde een bruingrijze vogel wild\nmet zijn vleugels. <\/p>\n\n\n\n

\u2018Opa stop!\u2019<\/p>\n\n\n\n

Mijn grootvader bleek echter nog dover dan het\ngevogelte in kwestie en reed nog een stuk door.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Remmen!\u2019<\/p>\n\n\n\n

Opa schrok op en ramde op het rempedaal. Hij kon\nechter niet voorkomen dat hij de vleugel van de kwartel raakte. Het beest\npiepte van de pijn. Opa sprong van zijn zetel en ontfermde zich over het dier.\nIk keek toe en besefte waarom het beest niet eerder was weggevlogen: iets\nverderop lag een nestje met tien eieren. <\/p>\n\n\n\n

Hij nam het beestje op en zag dat \u00e9\u00e9n vleugel eraf\nwas. Toen sprak hij vol overtuiging zijn magische woorden, waarbij zijn hand\nbezwerend mee wapperde: \u2018Gods akker ju!<\/em>\u2019 <\/p>\n\n\n\n

\u2018Ga naar oma om naald en draad,\u2019 sprak hij. Ik knikte\nen vloog naar de boerderij. Toen ik minuten later met het gevraagde terugkwam,\nzag ik hoe opa stil naar de hemel staarde. \u2018Hoeft niet meer. Kijk, daar vliegt ze,\nsamen met haar jonkies.\u2019 In de verte vloog een v-formatie haar vrijheid\ntegemoet. We volgden haar tot ze uiteindelijk als een stip in de horizon\noploste.<\/p>\n\n\n\n

Glunderend keek ik in opa\u2019s rood doorlopen ogen die traanden\nvan het maaistof. Mijn God, wat een held. En tot mijn grootste genoegen trakteerde\noma me \u2019s middags op de heerlijkste omelet die ik ooit had gegeten.     <\/p>\n\n\n\n

Over de auteur: <\/strong><\/p>\n\n\n\n

Erik van der Velden<\/strong> wordt op 24 april 1974 warm onthaald door twee fantastische ouders en een lieve zus. In de tweede klas van de lagere school schrijft hij zijn eerste verhaaltje dat in de schoolkrant gepubliceerd wordt. Schrijven zal vanaf dan altijd een onderdeel van zijn leven blijven, al is het pas 2018 wanneer hij voor de eerste keer deelneemt aan een schrijfwedstrijd.
De chemicus uit Zevenbergen houdt verder van wandelen, crosstraining, gitaar spelen en lezen. Hij zou heel graag nog willen reizen om inspiratie op te doen voor nieuwe verhalen. Op dit moment is hij nog druk met te ontdekken welke genres hem het best liggen. In ieder geval beleeft hij enorm veel plezier aan het lezen van korte verhalen van andere auteurs.
Link naar zijn auteurspagina: https:\/\/sweek.com\/nl\/profile\/633006\/74088<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vandaag maken we de eerste winnaar bekend van onze zomerschrijfwedstrijd voor korte verhalen. (Je kunt hieraan nog meedoen!) De eer is aan Erik van der […]<\/a><\/p>\n<\/div>","protected":false},"author":2,"featured_media":3832,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7,8,15],"tags":[1328,39,11,47,1314],"class_list":["post-3820","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-lezen","category-nieuws","category-schrijfwedstrijden","tag-erik-van-der-velden","tag-het-korte-verhaal","tag-schrijfwedstrijd","tag-winnaar","tag-zomerlezen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3820","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3820"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3820\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3826,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3820\/revisions\/3826"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3832"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3820"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3820"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3820"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}