{"id":3304,"date":"2020-01-23T08:59:53","date_gmt":"2020-01-23T07:59:53","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=3304"},"modified":"2020-01-23T14:29:48","modified_gmt":"2020-01-23T13:29:48","slug":"recensie-de-innerlijke-bioscoop-van-de-dichter-hans-tentije","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=3304","title":{"rendered":"Recensie ‘De innerlijke bioscoop\u2019 van Hans Tentije"},"content":{"rendered":"

Recensie ‘De innerlijke bioscoop\u2019 van de dichter Hans Tentije<\/strong><\/p>\n

Een taalparadijs voor fijnproevers\u00a0<\/strong><\/p>\n

Door Stef Smulders<\/strong><\/p>\n

Het lezen van ‘De innerlijke bioscoop\u2019 van de dichter Hans Tentije is een bijzondere ervaring. De bundel is een heruitgave onder dezelfde titel van een verzameling korte stukken uit 1990, hier aangevuld met een aantal recentere verhalen. Uit de titel en de motto\u2019s die de schrijver aan de bundel heeft meegegeven blijkt al dat het om waarnemingen gaat. De auteur observeert en doet verslag van zijn bevindingen.\"\"<\/a><\/strong><\/p>\n

Tot zover lijkt het op andere bundels, zoals bijvoorbeeld die van Claudio Magris die ik hier<\/a> eerder besprak. Maar wat de stukken van Tentije bijzonder maakt is de grote precisie waarmee de schrijver waarneemt. Hij komt bijna woorden te kort en heeft woorden uit de verste uithoeken van het Nederlandse idioom nodig om te kunnen vastleggen wat hij ziet. Liefhebbers van de Nederlandse taal kunnen (met het woordenboek bij de hand) hun hart aan het proza van Tentije ophalen met uitdrukkingen als \u2018geschulpte kraagsteen\u2019, \u2018gesjochten gras\u2019.<\/p>\n

Samenvatten wat er allemaal wordt gezien en beschreven in deze rijke bundel (en welke dwarsverbanden er allemaal te leggen zijn!) is onbegonnen werk. De thematiek is wel duidelijk: het gaat in alle stukken over tijd, geheugen, identiteit en verleden.<\/p>\n

De meer autobiografische stukken met jeugdherinneringen, zoals het prachtige \u2018Hoe blinder de kaart\u2019 en \u2018Het huis\u2019 bevielen mij het best, samen met de sfeerbeschrijvingen van landschappen die Tentije tijdens reizen optekende. In de beschrijvingen van \u2018toevallige\u2019 ontdekkingen zoals bijvoorbeeld in \u2018De punaises van het geheugen\u2019 blijft naar mijn smaak teveel onduidelijk, al is de taalvaardigheid van Tentije ook daarin bewonderenswaardig.<\/p>\n

Enkele voorbeelden van de taalkunst van Tentije:
\n\u2018Tijd \u2013 een te overhaaste aaneenrijging van onverenigbare gebeurtenissen.\u2019<\/em>
\n\u2018De lucht is opgehesen tot in de nok. Pas geschrobd daglicht valt over het grijs-witte, onregelmatige patroon van de tegels.\u2019<\/em>
\n\u2018De daken, de ineengedoken huizen onder mij. Zij maken zich zo klein mogelijk, om het meer zijn spiegel niet nog hoger te hoeven laten optillen, om mij het uitzicht op de paarsige, bijna loodrecht uit het water oprijzende, kale Albanese bergen, schuin aan de overkant, niet te benemen. Albani\u00eb… Niets vertoont er zich. Een enkel dwaallichtje soms, \u2019s avonds laat.\u2019<\/em><\/p>\n

Een bundel om langzaam en in kleine porties tot je te nemen. Voor fijnproevers!<\/p>\n

 <\/p>\n

Uitgever: Harmonie, Uitgeverij de
\nAuteur: Hans Tentije
\nNederlands Paperback
\nISBN: 9789463360890
\nDruk: 1 september 2019<\/p>\n