{"id":3229,"date":"2019-12-23T09:27:39","date_gmt":"2019-12-23T08:27:39","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=3229"},"modified":"2019-12-23T09:28:31","modified_gmt":"2019-12-23T08:28:31","slug":"recent-verschenen-boodschappen-zonder-leesbril-van-sylvia-witteman","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=3229","title":{"rendered":"Recent verschenen: ‘Boodschappen zonder leesbril’ van Sylvia Witteman"},"content":{"rendered":"

Recent verschenen: ‘Boodschappen zonder leesbril’ van Sylvia Witteman\"\"<\/a><\/p>\n

Zoals we weten ziet Witteman de zaken scherp. De gevolgen zijn niet altijd te overzien; dan wint de hebzucht het een keer van de verlegenheid, maar blijkt de aangesproken vrouw in de felbegeerde jas juist in diepe rouw. En zeker, \u00e1nderen maken stellig misbruik van de zelfscanner, door het prijsje van een zak ordinaire uien op de rijkeluistomaten te plakken, maar wat heb je daaraan als je de braafheid zelve bent?
\nGelukkig zijn er ook volslagen eenduidige observaties. Jarig zijn is alleen leuk als je jong bent, bijvoorbeeld. Hiphop kan best aardig zijn, maar wel uitsluitend met inzet van de juiste lidwoorden, en in Brussel laten ze je bij Vlaamse calamiteiten gerust in het Frans doodbloeden. Ook verdient het aanbeveling sommige mensen altijd gelijk te geven, vooral als ze een kop groter zijn dan jij en twee keer zo zwaar; en ja, mannen kunnen ontzettend ontroerend zijn, maar een weerzien met een jeugdliefde wordt misschien toch teveel van het goede.
\nEn dat alles zonder leesbril!<\/p>\n

Recensie NBD Biblion:
\nBundel met columns van Sylvia Witteman die eerder in de Volkskrant verschenen. Het hele spectrum aan dagelijkse beslommeringen komt aan bod: boodschappen doen, je leesbril vergeten, te eerlijk zijn voor deze wereld, een duif aanrijden, een leuke moeder zijn, van alles en nog wat uit het leven van alledag. Wel het leven van Sylvia Witteman in Amsterdam, maar toch herkenbaar. Het is een feest om Witteman te lezen en ook al volg je haar jaren niet, je pakt de draad zo weer op. Ze observeert scherp, maar altijd met compassie. De donkere randjes schuwt ze niet, maar zelfs dan moet je grinniken. Soms doet ze je verlangen naar een langer verhaal, als ze vertelt over de schoenenwinkel van haar overgrootvader. Of over haarzelf als meisje dat gegrepen wordt door het schrijven; zelfs de studie Nederlands vergalde dat niet. De schoolmeester van Witteman had het goed gezien, want haar warme en humoristische miniaturen troosten, zoals het waterige zonnetje op een winterse dag. (Aarti Rampadarath)<\/p>\n

Auteur: Sylvia Witteman
\nUitgever: Nijgh & van Ditmar
\nISBN: 9789038807799
\nDruk: 1 oktober 2019
\n182 pagina’s
\n