Het is tijd voor de vijfde winnaar van onze zomerschrijfwedstrijd! Erik van der Velden stuurde ons het verhaal \u2018Asymptoot\u2019. Een verhaal met een intrigerende titel, die op mooie wijze een dubbele rol speelt. Gefeliciteerd Erik, en dank je wel voor deze bijzondere inzending!<\/p>\n
<\/p>\n
Asymptoot<\/strong><\/p>\n door Erik van der Velden<\/strong><\/p>\n Plaats:\u00a0 \u00a0 Perron 1b, Dordrecht Centraal.<\/strong> Daar staat ze. Vierentwintig karaats goudblonde haren die wapperen in de f\u00f6hnende zon, eindeloze benen en vormen die mijn vrije wil compleet wegzuigen. Haar amandelvormige kijkers lijken eens zo groot door de enorme vensters van haar bril. Kunstmatig toegevoegde onschuld in een Eye Wish<\/em> montuur. Mijn God, hoe kan ik haar weerstaan? Deze vamp mo\u00e9t ik scoren.<\/strong><\/p>\n Bij het roeren in haar perronkoffie belandt een spat op haar huid. Ze bijt onbewust z\u00f3 sexy op haar onderlip dat mijn liezen kriebelen. Wringend met mijn bovenbenen probeer ik heimelijk mijn opkomende blijk van waardering door te schakelen naar een comfortabelere versnelling. Mijn dierlijke driften brullen om een plan. Een inwendig wezeltje fluistert het me gniffelend toe.<\/strong><\/p>\n Mijn jaszak prop ik vol met servetten, terwijl ik mijn tekstregels binnensmonds oefen. Dan komt het moment supr\u00eame<\/em>\u2026 Gaan!<\/strong><\/p>\n \u2018Oeps! Oh, sorry mejuffrouw.\u2019 Mijn hand schiet graaiend in mijn jaszak. \u2018Hoe klunzig.\u2019 Zacht dep ik de koffie van haar handrug, terwijl ze beduusd toekijkt. Ik draai haar hand en bestudeer de palm als een archeoloog die nieuwe hi\u00ebrogliefen heeft ontdekt.<\/strong><\/p>\n \u2018Fascinerend\u2026\u2019<\/strong><\/p>\n \u2018Wat is er zo bijzonder?\u2019 vraagt ze ge\u00efntrigeerd. Haar stem kietelt me.<\/strong><\/p>\n \u2018Ik zie dat uw Mercuriuslijn een asymptoot vormt met uw Saturnuslijn\u2026\u2019 Met het ritme van een Ori\u00ebnt-Express walst mijn basstem door haar gehoorgangen. \u2018Maar gelukkig zie ik de steenbokkeerspeer zich ertussen wringen.\u2019 Ter demonstratie por ik mijn middelvinger in een willekeurige rimpel.<\/strong><\/p>\n \u2018De steenbokkeer…wattes?\u2019 Begoocheling druipt van haar gezicht. Het machtige gevoel haar bedwelmd te hebben met mysterie vermengt zich met verliefdheid.<\/strong><\/p>\n \u2018Het symboliseert een sterke man die onverwachts in uw leven opduikt.\u2019<\/strong><\/p>\n Mijn vingertoppen strelen de fijne lijntjes. \u00a0\u2018Het braillegedeelte geeft uw onderdrukte verlangens aan.\u2019<\/strong><\/p>\n \u2018Tja, eh\u2026 nou ik eh\u2026\u2019 Ze wrijft ongemakkelijk in haar nek.<\/strong><\/p>\n Inmiddels bereid ik me voor op fase twee. Mijn mond gaat richting haar oorschelp en ik ruik haar subtiele parfum.<\/strong><\/p>\n In de verte komt een trein aanrijden. Haar trein! Het gekrijs van de piepende remmen snijdt ons moment aan flarden. Ze opent haar ogen en lijkt bruut uit een droom ontwaakt te zijn.<\/strong><\/p>\n \u2018Sorry, ik moet ervandoor mijnheer,\u2019 mompelt ze en maakt aanstalten om naar de opstapplaats te lopen.<\/strong><\/p>\n Mijn jachtinstinct wint het van de ratio. Ik pak haar pols met enige kracht beet. Ze stopt nog voor ze haar eerste stap zet en kijkt verbaasd om.<\/strong><\/p>\n \u2018Ik heb u nog niet helemaal uit. Wat als ik u meeneem naar huis om verder te lezen? Ik lees graag in bed en…\u2019<\/strong><\/p>\n Ze rukt zich los. \u2018Wat als ik u alvast een vinger geef?\u2019 Ze neemt er \u00e9\u00e9n verleidelijk in haar mond en laat haar tong uitdagend over het topje dansen. Met een smakje be\u00ebindigt ze haar obscene show. Ik kijk haar even verward als opgewonden aan. Ze glimlacht fabelachtig, wanneer haar middelvinger als een glimmende totem voor mijn gezicht oprijst.<\/strong><\/p>\n Zo is het me op deze stralende dag opnieuw duidelijk geworden; mijn asymptoot met vrouwen blijft ononderbroken. En eigenlijk is het gewoon kloteweer.<\/strong><\/p>\n <\/p>\n Over de auteur:<\/strong> <\/p>\n Wil je jouw verhaal ook op onze website geplaatst zien? <\/p>\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\n Tijd:\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Twaalf uur.<\/strong>
\n Femme:\u00a0 Fatale!<\/strong><\/p>\n
\nErik van der Velden wordt op 24 april 1974 warm onthaald door twee fantastische ouders en een lieve zus. In de tweede klas van de lagere school schrijft hij zijn eerste verhaaltje dat in de schoolkrant gepubliceerd wordt. Schrijven zal vanaf dan altijd een onderdeel van zijn leven blijven, al is het pas 2018 wanneer hij voor de eerste keer deelneemt aan een schrijfwedstrijd.
\nDe chemicus uit Zevenbergen houdt verder van wandelen, crosstraining, gitaar spelen en lezen. Hij zou heel graag nog willen reizen om inspiratie op te doen voor nieuwe verhalen. Op dit moment is hij nog druk met te ontdekken welke genres hem het best liggen. In ieder geval beleeft hij enorm veel plezier aan het lezen van korte verhalen van andere auteurs.<\/p>\n
\nJe kunt nog meedoen aan onze zomerschrijfwedstrijd. Kijk hier<\/a> om te lezen hoe je meedoet.<\/p>\n