Het is tijd voor de tweede winnaar in onze zomerschrijfwedstrijd. Piet Broekharst stuurde ons het bijzondere verhaal ‘Bingo’. We vielen met name voor de subtiele humor in dit verhaal. Van harte gefeliciteerd Piet en dank je wel voor deze mooie inzending!<\/p>\n
Bingo<\/strong><\/p>\n Door\u00a0Piet Broekharst (c) 2019<\/strong><\/p>\n Onlangs is Sjaantje pardoes overleden. Ze woonde in een aanleunwoning bij een verpleeghuis en was een stille vrouw van eind tachtig, die geen enkel familielid meer had. Geen broer of zus, neef of nicht of verre verwant, en de huishoudelijke hulp deed boodschappen voor haar.<\/strong> Die donderdagmiddag schuifelde Sjaantje naar het zaaltje, want met een rollator lopen wilde zij niet. Vlak voor de deuren van het zaaltje stond zij plots met een ruk stil, strekte zich in de volle lengte van haar \u00e9\u00e9n meter zestig uit en zeeg geluidloos ineen als een marionet waarvan de touwtjes waren gebroken.<\/strong> Over de auteur: Wil je jouw verhaal ook op onze website geplaatst zien?
\n Ze moest of wilde nooit ergens heen en vermeed alles wat met dokters en ziekenhuizen te maken had, al zijn dat gewoonlijk de uitjes die mensen van haar leeftijd nog hebben. En de notaris, want ze was niet onbemiddeld, kwam wel naar haar toe. Tussen de middag nam ze elke dag een warme maaltijd in het zaaltje van het appartementencomplex en elke donderdagmiddag ging ze daar naar de bingo.<\/strong><\/p>\n
\n E\u00e9n van de aanwezige vrijwilligers kwam aangesneld met de AED en een ander belde 112. De ambulance kwam, maar de broeder kon alleen maar bevestigen want de AED-er al had geconstateerd: Sjaantje was helaas en onmiskenbaar overgegaan naar een ander leven, en voorlopig en in afwachting van de dokter werd Sjaantje in een zijkamertje gedeponeerd.<\/strong>
\n Maar het leven gaat door en de bingo ook, al was het drie kwartier later.<\/strong>
\n \u2018Tja,\u2019 zei Gerda, die altijd bij de maaltijd en bingo naast Sjaantje zat, \u2018dan doe ik haar plankje wel, want dat heeft ze al betaald.\u2019<\/strong>
\n Tijdens de laatste ronde riep Gerda \u2018bingo!\u2019 En er achteraan: \u2018Sjaantje heeft nog nooit wat gewonnen en nu heeft ze bingo.\u2019<\/strong>
\n De prijs was een grote doos bonbons en de vraag rees wat daarmee te doen, want tenslotte was die van Sjaantje.<\/strong>
\n \u2018Uitdelen,\u2019 stelde Gerda voor na wat heen en weer gepraat, \u2018want dat zou Sjaantje ook gedaan hebben.\u2019<\/strong>
\n Iedereen was het daarover eens en ter nagedachtenis aan Sjaantje werd de doos statig rondgedragen door Gerda. Toen Dikke Truus de bonbon uit de doos nam riep ze: \u2018Lang leve Sjaantje,\u2019 wat een hoop gegrinnik opleverde.<\/strong>
\n Mina pakte een bonbon, stak hem in de hoogte en giechelde: \u2018Nou Sjaan, daar ga je,\u2019 maar ook dat werd unaniem afgekeurd als een in memoriam.<\/strong>
\n \u2018Laten we er \u2018Sjaantje is een engel\u2019 van maken,\u2019 opperde Gerda terwijl zij haar bonbon plechtig op de palm van haar hand omhooghield. Het voorstel werd met algemene stemmen aangenomen en na het gezamenlijk uitroepen van die woorden was het even stil in het zaaltje. Maar dat kwam doordat de dames hun mond vol bonbon hadden.<\/strong><\/p>\n
\nPieter Wouter Broekharst (Piet) heeft vele korte verhalen en gedichten geschreven, en soms ook gepubliceerd, maar hij houdt er geen administratie op na. In 2006 heeft hij een gedichtenbundel uitgegeven “Een glimlach en een traan”<\/em>. In het derde kwartaal van 2019 zal zijn debuutroman “Schizonoia”<\/em> zal verschijnen bij Uitgeverij Schrijverspunt. En dat op zijn 76e.<\/p>\n
\nJe kunt nog meedoen aan onze zomerschrijfwedstrijd. Kijk hier<\/a> om te lezen hoe je meedoet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"