{"id":2682,"date":"2019-06-11T12:44:20","date_gmt":"2019-06-11T10:44:20","guid":{"rendered":"https:\/\/kortverhaal.info\/?p=2682"},"modified":"2019-06-12T13:08:25","modified_gmt":"2019-06-12T11:08:25","slug":"nieuw-zegeningen-van-caroline-albertine-minor","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/kortverhaal.geertjan.dev\/?p=2682","title":{"rendered":"Nieuw: ‘Zegeningen’ van Caroline Albertine Minor"},"content":{"rendered":"

3 juni verscheen\u00a0 er een nieuwe vertaling bij Das Mag: \u2018Zegeningen\u2019 van\u00a0Caroline Albertine Minor. Dikke kans dat je nooit eerder van deze naam gehoord hebt.\u00a0 Daarom stellen Das Mag je graag aan dit Deense schrijftalent voor. In 2013 debuteerde Caroline Albertine Minor met de roman ‘Pura Vida’. Maar met haar tweede boek ‘Zegeningen’ zette ze zich in Denemarken definitief op de kaart: het won de Michael Strunge-prijs en Den Sv\u00e6re Toer: twee prijzen voor \u201cdat lastige tweede boek\u201d. Ook werd het genomineerd voor de Montanas Litteraturpris, de Politikens Litteraturpris en de literatuurprijs van de Noordse Raad.\"\"<\/a><\/p>\n

Zegeningen is gevuld met verhalen die onder je huid kruipen; een man die bij een tragisch ongeluk zijn geheugen verloor en op een bankje in het park zijn vriendin verlaat; een jonge vrouw die de Pyrenee\u00ebn over reist om haar op sterven liggende vader tegen wil en dank bij te staan; en wat is er gebeurd met de Deense au pair in de tuin van haar gastgezin in Australi\u00eb?<\/p>\n

Proza dat je licht verteert maar nog maandenlang zwaar op de maag ligt
\nZegeningen doet pijn, maar vertedert tegelijkertijd. In situaties waar geen woorden voor te vinden zijn, komt Minor met een handreiking: ze schijnt tussen de duistere regels door met een hoopgevend licht. Elegant, consistent en eerlijk\u200a\u2014\u200amet ingetogen maar trefzekere taal. Minor maakt duidelijk dat je niet alles alleen hoeft op te lossen.<\/p>\n

De flaptekst van de bundel:
\nTwee dagen voor Kerstmis verhangt een jong meisje zich in een vijgenboom in de tuin van haar Australische uitwisselingsfamilie. Een dochter reist naar de Pyrenee\u00ebn om dichter bij haar stervende vader te komen die haar gezelschap niet wil. Een jonge moeder wordt achtergelaten door haar man nadat hij hersenletsel heeft opgelopen en onherkenbaar is veranderd.<\/p>\n

In deze duistere situaties schijnt Caroline Albertine Minor tussen de regels door met een hoopgevend licht. Je leven opnieuw oppakken doe je niet alleen: er zijn onverwachte vriendschappen en de plotse handreikingen van vreemden. De boodschap is duidelijk: tel je zegeningen.
\n